
Nietzsche Wagner'e Karşı
Səh. 20: "Eski müzikte ise, zarif veya coşkulu ya da ateşli yinelemeler, daha hızlı ve daha yavaş bir tempo, kısacası başka bir şeyler, yani da n s var. Bunun için gerekli olan ölçü, belirli bazı zaman aralıklannın ve güç derecelerinin korunması, dinleyidyi ruhundan uzaklaştınp sürekli d ü ş ü n c e l i (Besonnenheit) olmaya itiyordu. Düşüneeli olmaktan kaynaklanan bu serin hava akımının ve hayranlığın ılık soluğunun karşıtlığına dayanıyordu eski iyi müziğin tümünün büyüsü, - Richard Wagner hareketin başka bir biçimini arzuluyordu. -O zamana kadarki müziğin fizyolojik koşullannı değiştirmişti. Artık yürümek, dans etmek yoktu - yüksek, havada öylece asılı kalınaktı yeğlenen._ Belki de böylelikle en önemli olanı söyledi? "Sonsuz melodi" tüm zaman, güç ve biçim uygunluğunu bozmak istiyor, bunlarla için için alay ediyor. - Sonsuz melodi, eski kulaklara ritmik bir karşıtlık ve
can sıkıa unsurlar olarak gelen bir buluş zenginliğine sahip. Bir öykünmeden, böyle bir beğeninin egemenliğinden- ri tm duygusunun tamamıyla yozlaşması, ritmin yerini bir k a r g a ş a n ı n alması gibi -müzik için daha büyüğü düşün illerneyecek bir tehlike ortaya çıkabilir ... Böylesi bir müzik, tamamıyla natüralist plastik sanatların hiçbir yasasına uymayan bir oyunculuk ve jest-mimik sanatına dayandığında, etkilernekten başka hiçbir şeyi arnaçlarnadığında, bu tehlike en üst noktasına erişir. Ne pahasına olursa olsun, etkilerne ve müziğin böyle bir tutumunun hizmetinde olması, bu amaon kölesi durumuna gelmesi. - B u, m ü z i ğ i n s o n u d u r.


